در اين بخش از پايگاه آن دسته از فتاوا و نظرات حضرت آيةاللّه العظمى‏ جنّاتى ارائه مى‏گردد كه اكثرا در تاريخ معاصر فقه اماميه، براى نخستين بار از سوى معظم له ابراز شده و يا بگونه مفصل و مشروح و بر اساس شيوه نوين اجتهادى، مستند و مستدل گرديده است. متن كامل و يا خلاصه هر يك از اين آراء و فتاوا بتدريج اضافه خواهد شد .

متن فتوا جايز نيست كسى كه زنده است، چشم خودش را به ديگرى كه زنده است ببخشد اگر جزيى از حيوان نجس‏العين را به بدن انسانى كه نياز به آن دارد پيوند نمايند، مانعى ندارد و پس از حلول حيات در آن، جزء بدن او حساب مى‏شود و پاك است اگر جزيى از اجزاى انسان زنده و يا مرده‏اى را به بدن انسانى پيوند نمايند نيز مانعى ندارد و با پديدارى حيات در آن، جزء بدن آن به شمار مى‏آيد اگر شخصى بخواهد عضوى از اعضاء بدن خود مثلا كليه را به ديگرى بدهد و يا وصيت كند كه بعد از مردن خود، آن عضو را در مقابل پول يا مجانى بردارند و به ديگرى بدهند، اشكالى ندارد بازى كردن با آلاتى از قبيل نرد، پاسور و شطرنج در صورتى كه به عنوان ورزش فكرى، تقويت بنيه رياضى و يا سرگرمى باشد و در آن برد و باخت نباشد اشكال ندارد، حتى اگر عنوان آلت قمارى از آنها زايل نشده باشد مجسمه‏سازى كه امروزه به عنوان فن و هنر گرانقدر و ارزشمند به شمار مى‏آيد و از انگيزه‏هاى مذموم و ناپسند و از آلودگى، شرك و قصد تشبه به خالق، مبرّا است و با تحول زمان و شرايط آن، ملاك حرمت و يا كراهت آن متحول شده، اشكال ندارد