در اين بخش از پايگاه آن دسته از فتاوا و نظرات حضرت آيةاللّه العظمى‏ جنّاتى ارائه مى‏گردد كه اكثرا در تاريخ معاصر فقه اماميه، براى نخستين بار از سوى معظم له ابراز شده و يا بگونه مفصل و مشروح و بر اساس شيوه نوين اجتهادى، مستند و مستدل گرديده است. متن كامل و يا خلاصه هر يك از اين آراء و فتاوا بتدريج اضافه خواهد شد .

متن فتوا سرمايه به مقدارى كه انسان بتواند با منافع و عوايد آن هزينه و مخارج زندگى را تأمين كند خمس ندارد، ولى بيش از آن اگر باشد خمس تعلق مى‏گيرد ادنى‏الحل از نظر ما، همانگونه كه ميقات احرام براى عمره مفرده كسانى است كه از داخل مكه مى‏خواهند محرم شوند، همچنين ميقات احرام است براى احرام عمره مفرده كسانى كه از خارج از طريق جده به مكه مى‏روند و نيز براى احرام عمره تمتع ذبح قربانى بايد در منى‏ باشد ولى اگر نيازمندى در آنجا نباشد كه از گوشت آن استفاده كند، جايز است به وسيله نايب در بلد خود و يا غير آن در هر جا كه فقير و مستمندى باشد قربانى نمايد در رمى جمرات، سنگريزه‏هايى كه حاجى بطرف جمره پرتاب مى‏كند، در صورت اصابت به محلى كه ستون در آن قرار دارد، كفايت مى‏كند، چون آن موضع و محل (كه شيطان در آن ظاهر شده بود و حضرت ابراهيم كه اسماعيل را براى قربانى به طرف قربانگاه مى‏برد، شيطان را در آنجا ديد و مأمور شد كه با سنگ‏ها او را از آنجا دور كند) سمبل است، نه آن ستون و اين ستون نه در زمان تشريع وجود داشت و نه در زمان صحابه و نه در زمان تابعين مقتضاى برخى از احاديث اين است كه زمان گرانى قربانى يك هدى براى اهل يك سفره (يك كاروان) كفايت مى‏كند، ولى ميزان گرانى و برخى از خصوصيات اين مسأله مورد تأمل است يك هدى براى چند نفر به شركت در حال اختيار كفايت نمى‏كند، ولى در حال ضرورت قربانى براى جمعى كه در يك كاروان قرار دارند، كفايت مى‏كند و اين مقتضاى حديث است