در اين بخش از پايگاه آن دسته از فتاوا و نظرات حضرت آيةاللّه العظمى‏ جنّاتى ارائه مى‏گردد كه اكثرا در تاريخ معاصر فقه اماميه، براى نخستين بار از سوى معظم له ابراز شده و يا بگونه مفصل و مشروح و بر اساس شيوه نوين اجتهادى، مستند و مستدل گرديده است. متن كامل و يا خلاصه هر يك از اين آراء و فتاوا بتدريج اضافه خواهد شد .

متن فتوا خوش آمدن افراد از برخى آهنگ‏ها حرام نيست، زمانى حرام است كه شنيدن آن از انسان به كلى سلب اختيار كند. اما اگر آهنگى كه حلال است با ارتكاب فعل حرام همراه باشد، شنيدن آن حرام مى‏شود، مانند اينكه موسيقى غنايى در مجلسى نواخته شود كه زنان و مردان بدون رعايت حدود شرعى در آن حضور دارند يا حاضران در مهمانى به همراه نواختن موسيقى غنايى، به ميگسارى بپردازند؛ در اين صورت اساسا شركت در چنين جلسه‏اى حرام است و در نتيجه گوش دادن به موسيقى در آن نيز اشكال دارد شنيدن آهنگ‏هايى مانند موسيقى كلاسيك كه در انسان احساس خوشايندى را پديدار مى‏سازد و در رفع خستگى و آرامش اعصاب مؤثرند، اشكال ندارد گروه كُر يا همخوان كه در مناسبات سرود اجرا مى‏كنند، اشكال ندارد كف زدن در مجالس جشن و سخنرانى جهت تشويق و به عنوان شادى مانعى ندارد استعمال آلات لهوى كه براى جاانداختن و پرداختن آوازهاى نيكو و مقرون به شعرهايى كه داراى مضمون عالى در بعد دينى، مذهبى، عرفانى، اخلاقى، اجتماعى و سياسى است، مانعى ندارد. ولى استعمال آنها در جاانداختن و پرداختن آوازهاى لهوى و شعرهايى كه داراى مضمون باطل است، حرام مى‏باشد امروزه در حكومت اسلامى آلات لهوى از آلات مشترك به شمار مى‏آيند